MAHALLE YANARKEN KOLTUK PEŞİNE DÜŞENLERE!

Bir baba, bir eş cezaevinde; geride kalan ailesi ise bu ağır sürecin acısını yaşıyor. Peki, bu tablo karşısında bazıları ne yapıyor? Koltuk hesabı yapıyor! Sağda solda haberler yaptırılıyor; “efsane daire başkanları” Başkan vekilliğinin en güçlü adayı söylemleri dolaşıma sokuluyor, isimler parlatılıyor, birileri kendi geleceğinin hesabını yapıyor. Bir de adliye önüne gelip iki üç fotoğraf çektirenler var! Beyler, bayanlar! Adliye önünde fotoğraf çektirmekle Vahap Seçer'in acısına ortak olmuş sayılmazsınız! Kameralara poz vermek başka, zor günde gerçekten yanında durmak başkadır. Fotoğraf karelerine sığdırdığınız birkaç dakikalık görüntü, ne vefanın ölçüsüdür ne de samimiyetin kanıtı! Hani bir söz vardır: “Mahalle yanarken bazıları saçını tarar!” Mersin'de yaşanan böylesine ağır bir süreçte, bir insanın ailesi acı içindeyken, sevenleri endişeyle beklerken hâlâ koltuk hesabı yapmak nasıl bir anlayıştır? Yıllarca aynı çatı altında çalıştığınız, birlikte yol yürüdüğünüz bir insanın en zor gününde, onun yaşadıklarını anlamaya çalışmak yerine kendi geleceğinizin hesabına düşüyorsanız, burada ciddi bir vicdan muhasebesi yapmanız gerekir. Vahap Seçer'in suçlu olup olmadığına yargı karar verecek. Hukuki süreç devam ederken kimse peşinen hüküm vermemeli. Ancak bugün sorgulanması gereken bir başka mesele daha var: İnsanlık, vefa ve makam hırsı! Bir insanın en zor gününü kendi siyasi geleceği için fırsata çevirmeye çalışmak, hangi vicdana sığar? Koltuk sevdalılarına sesleniyorum: Biraz vicdan, biraz empati, biraz insanlık! Vahap Seçer'in ailesinin yaşadığı acıyı, sevenlerinin endişesini görmezden gelmeyin. Herkesin gözü önünde sergilenen birkaç fotoğrafla vefa gösterisi yapmayın. Samimiyet, fotoğraf karesinde değil, insanın tavrında belli olur. Vefa, işler yolundayken fotoğraf vermek değildir. Vefa, işler sarpa sardığında da insan kalabilmektir. Bugün koltuk için koşturanlar şunu unutmasın: Makamlar gelip geçer, görevler değişir, koltuklar el değiştirir. Ama insanın zor gününde sergilediği tavır hafızalardan silinmez. Bir baba cezaevindeyken, bir eş ailesinden uzaktayken, geride kalanlar bu ağır süreci yaşarken siyasi hesapların, koltuk pazarlıklarının ve kişisel ikbal arayışlarının öne çıkması kabul edilebilir mi? Yazıklar olsun koltuk hırsını insanlığının önüne koyan anlayışa! Kimse sizden makamınızı bırakmanızı istemiyor. Ama en azından bu zor günlerde susmayı, beklemeyi ve bir ailenin yaşadığı acıya saygı göstermeyi bilin. Mersin kamuoyu kimin zor günde gerçekten nerede durduğunu, kimin vefayı seçtiğini, kimin de fırsat kolladığını elbette kendi vicdanında değerlendirecektir. Unutmayın! Koltuk bugün sizin, yarın başkasının olabilir. Adliye önünde çektirdiğiniz fotoğraflar unutulabilir. Ama zor günde ortaya koyduğunuz karakter, hafızalardan kolay kolay silinmez!