Tarihsel olarak Modernizm 1890'lı yıllardan başlar ve ikinci dünya savaşına kadar devam eder. Savaştan sonra ise Postmodernizm devreye girer. Modern bakış açısı uzak geçmiş yerine şimdiki zamana ve çok yakın geçmişe bakmayı gerektirir. Öyle ise modern olmak geleneksel yöntemler ve değerlerden uzak durmayı gerektirir. Modern insan, geleneklere, göreneklere, geçmiş tarihe, tarihsel değerlere odaklanmaz. Bir başka ifade ile modern olduğunu iddia eden birisi geçmişini, geleneklerini ve göreneklerini reddetmese bile önemsememesi gerekir. Söz konusu modern aile ise geleneksel değerler ve usuller ve uygulamalara karşı çıkan bir aileden söz edilmesi gerekir. Modern insan geleneksel değerler ve yöntemler yerine rasyonel, mantıksal araçlar kullanmayı ve bu araçlarla bilgi edinmeyi savunur. Rasyonel ve mantıklı olmak demek aynı zamanda objektif olmak demektir ve objektif bilgi her zaman ve her yerde değişmeyen sonuçlar ile ilgilidir. Modern insan için bilgi yer ve zamana göre değişiklik göstermez. Modernizmde hiyerarşik, organize ve belirli bir bilgi yapısı vardır. Modernizmin benimsediği ve doğrun olarak kabul ettiği bilgi nesnel ve analitiktir. Tekrarlanan deneylerle aynı sonuçlar elde ediliyorsa ve bu sonuçlar beş duyu ile tespit edilebiliyorsa gerçektir ve bilimsel bilgidir. Postmodernizm rasyonel ve mantıksal düşüncenin uygulanmasını reddeder, bilimsel olmayanı, irrasyonel düşünce sürecini vurgular. Bu bakımdan Postmodernizm, Modernizme bir tepki olarak kabul etmek mümkündür. Postmodernizm, hiyerarşik, organize ve belirli bir bilgi yerine anarşik, bütünleştirilmemiş ve belirsiz bir bilgi durumunu öne çıkarır. Bilimsellik, nicelik, beş duyu ile tespit edilebilirlik yerine özellik ve nitelik üzerinde durur. Esas olan nicelik değil niteliktir. Nesnellik değil öznellik üzerinde durulmalıdır. Sübjektiflik ve nitelik önemlidir. Sabit kalan hiçbir temel prensip yoktur. Dünya düzenli değil, dinamik, yani kaos içerisindedir. Hiçbir şey her zaman doğru ya da gerçek değildir. Bütün bilgi ve prensipler geçicidir. Tek bir gerçek yok, birçok gerçek vardır. Bizim gerçek olarak kabul ettiğimiz şey, çoğunluğun inandığı şeydir. Bu nedenle büyük güç çok önemlidir. Postmodern yaklaşım günlük siyasete uygulanması, günümüzde özellikle uluslararası ilişkileri anlama ve açıklamaya çok yardımcı olur. Siyasette artık evrensel gerçeklik ve değişmez yoktur. Artık gerçeklik görecelidir ve sadece bireyin kendi gerçeği vardır. Bu nedenle gerçeklik özneldir. Postmodern siyasetçilerin temel özellikleri popülist, fırsatçı ve benmerkezci olmalarıdır. Siyasetçi için siyasetin esası, siyasetçinin kendisi için faydalı olan ne varsa odur. Faydalı olmak işin esasıdır. Postmodern siyasetin ölçüsü de gücü elinde tutmak ve hedefe ulaşmak için faydalı olan hey şeyi yapmaktır. Postmodern siyasette her zaman geçerli olan herhangi bir temel ilke yoktur. Çünkü evrenin kendisi düzenli değildir. Evren dinamiktir, yani kaos halindedir. Daima geçerli ve doğru olan hiçbir şey yoktur. Post modern siyasette her bilgi ve ilke geçicidir. Tek bir gerçek yoktur, birden fazla gerçek vardır. Postmodern yaklaşımda gerçek olarak kabul edilen şey çoğunluğun inandığı şeydir. Dolayısıyla gerçek çoğunlukçuluk esastır ve gerçek çoğunlukçuluk gücü yansıtır. Öyle ise çoğunluğun eşcinsel olacağı gün, heteroseksüellik anormal görünecektir. Ortaya çıkan yasalar, baskın olanların bakış açısına göre yapılacaktır. Demokrasinin Postmodern yaklaşıma uygulanması bunu gerektirmektedir. İçinde bulunduğumuz çağda artık evrensel bir gerçeklik yoktur. Çünkü gerçeklik görecelidir ve her bireyin kendi gerçeği vardır. Bu yüzden gerçek sübjektiftir. Her siyasetçinin de kendi gerçeği vardır. Bu nedenle Postmodern politikacılar popülist, fırsatçı ve benmerkezcidirler. Postmodern siyasetçi için yararlı olan her şey gerekli olan her şeydir. Yararlılık, gücü korumak ve amaca ulaşmak için yararlı olanı yapmaktır. Postmodern siyasette kişilikten bahsedilmez. İlkesizlik, omurgasızlık, tutarsızlık, karaktersizlik gibi tüm olumsuzlukların günümüzde ulusal ve uluslararası düzlemde çok yaygın biçimde görüyoruz. Postmodern siyasetçiden ilkeli olması beklenmez.