Eski Türklerde eğitim hakkında bilgi sahibi olmamızı sağlayan öncelikli olarak Orhun Yazıtlarıdır. Orhun Yazıtları, Köktürk imparatorluğunun ünlü hükümdarı Bilge Kağan döneminden kalan ve taşlara yazılan kitabelerdir. Türk kelimesi, Türk milletinin adı olarak ilk defa bu taşlardaki kitabelerde kullanılmıştır. Ancak, Türk yazı dilinin ilk belgeleri olan bu kitabelerden daha önceki dönemlerden kalma Türkçe metinler ve kitabeler de vardır. Türk kelimesi, Köl Tigin ve Bilge Kağan yazıtlarında Türük şeklinde geçerken Bilge Tonyukuk, Ongin ve Köl İç Çor yazıtlarında Türk şeklinde geçmektedir. Türk isminin etimolojisi incelendiğinde türemek fiili, türe veya töre kelimeleri ile ilişkili olduğu düşünülmektedir. Töre, daha sonra Türklerin yazılı olmayan yasaları halini almıştır. Bu bağlamda Türk ile Töre bir araya gelerek Türk Töresini oluşturmuştur. Türk Töresi, aileden devlete, kişilerin ilişkilerinden toplumun düzenine kadar her alanda oluşmuş, kişi ve toplum davranışlarını yönlendiren temel kuralların hepsini içine almaktadır. Bu kuralların kuşaktan kuşağa aktarılması eğitimin temelini oluşturmuştur. Genel olarak eğitimin amacı toplumsal ve doğal yaşamın, çevrenin gerçekleri ile uyumlu hale gelmesini sağlamaktır. İçinde bulunulan yaşam koşulları ve bu koşullara uyum sağlamak temel olmuştur. Bu bağlamda, çocuklar hızlı büyümek zorunda ve yetişkin olmaya hızlıca hazırlanmalıdır. Bu süreçte öncelikli olarak anne-babaya saygı ve itaatkâr olma esastır. Anne-baba töre eğitimi sürecinin eğitimcisidir. Töre, eğitimin kendisidir ve törede yer alan değerlerin eğitimi esastır. Göçebe ve savaşçı olan ilk Türk devletlerinde savaş ve yöneticilik eğitimi önemli olmuştur. Alp insan yetiştirmek hedef olarak belirlenmiştir. Alp insan, cesur, kahraman ve bilgedir. Töre, gelenek ve din eğitimini de içermektedir. Bu süreçte de eğitim görevini Şamanlar yürütmektedir.