Siyaset, bugünden yarına kesin çizgilerle okunabilecek bir alan değildir. Dün aynı safta duranlar bugün farklı yolları tercih edebilir; bugün ayrı düşenler ise yarın yeniden aynı masanın etrafında buluşabilir. Türkiye siyaseti bunun sayısız örneğiyle doludur. Bugün tartışılması gereken sorulardan biri de şu: CHP ile YENİ Parti yeniden aynı zeminde buluşabilir mi? Bundan yalnızca iki ay önce Özgür Özel, CHP içerisinde mücadele eden, partinin geleceğini yeniden şekillendirmeye çalışan bir siyasi aktördü. O dönemde YENİ Parti'nin kurulmasına ilişkin tartışmalar kadar, CHP içerisinde kalıp mücadeleyi sürdürme seçeneği de güçlü biçimde gündemdeydi. Vahap Seçer'in tercihi ise CHP içerisinde kalmak ve parti içindeki demokratik mücadeleyi sürdürmek yönünde oldu. Bugün Seçer'in “Ben CHP'liyim, partimde mücadele edeceğim” anlayışını sürdürmesi, aslında dün ortaya koyduğu stratejik yaklaşımın devamıdır. Bu tutum, siyasi açıdan bakıldığında namuslu bir duruş, stratejik aklın ve birleştirici siyasetin bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Seçer'in bu tercihinin anlaşılması için meseleyi yalnızca “hangi parti?” sorusuna indirgememek gerekir. Çünkü burada temel mesele bir kişiye ya da bir siyasi figüre bağlılık değil; bir siyasi hareketin tarihsel birikimine, örgütsel hafızasına ve toplumsal karşılığına sahip çıkmaktır. Elbette Seçer'in bu tutumunu eleştirenler olacaktır. Ancak Mersin'de önemli bir siyasi karşılığı bulunan ve başarılı bir belediye başkanı olarak görev yapan Seçer'e, siyasi tartışmayı kişiselleştirerek ve trol diliyle saldırmanın toplum nezdinde ne kadar karşılık bulduğu da ayrıca sorgulanmalıdır. Siyaset, hakaretle değil; fikirle, vizyonla ve sandıkta karşılık bulur. Bugün CHP ile YENİ Parti arasındaki ayrışma kesin ve kalıcı bir siyasi kopuş gibi görülebilir. Ancak siyasette hiçbir kapının sonsuza kadar kapalı olduğunu söylemek kolay değildir. Türkiye'nin siyasi şartları değişebilir. Seçmenin beklentileri değişebilir. Muhalefetin ihtiyaçları değişebilir. Yeni toplumsal dengeler ortaya çıkabilir. Bütün bunlar, bugün farklı noktalarda duran siyasi hareketleri yarın yeniden aynı masaya oturmaya zorlayabilir. Hatta yalnızca CHP ile YENİ Parti arasında değil, farklı siyasi kesimlerin bir araya gelebileceği daha geniş bir demokratik ittifak zemini dahi oluşabilir. İşte tam bu noktada Vahap Seçer'in CHP içerisinde kalma tercihi farklı bir anlam kazanıyor. Bu tercih yalnızca “Seçer CHP'yi seçti” şeklinde okunmamalıdır. Daha geniş bir perspektiften bakıldığında Seçer'in tavrı; siyasi köprüleri yakmamak, farklı toplumsal kesimlerle iletişim kanallarını açık tutmak ve gelecekte ortaya çıkabilecek yeni demokratik birliktelikler için hareket alanını korumak şeklinde de okunabilir. Çünkü gerçek siyaset, bugün kiminle yan yana olduğunuz kadar yarın kiminle yan yana gelebileceğinizi de hesaplayabilme sanatıdır. Seçer'in CHP içerisinde kalması, bu açıdan bir kapanıştan ziyade bir tercih olarak görülmelidir. CHP ile YENİ Parti arasındaki mesafe bugün ne kadar büyük görünürse görünsün, siyasetin doğası gereği yarının şartları bugünün hesaplarını değiştirebilir. Belki bugün ayrılanlar yarın yeniden buluşacak. Belki farklı siyasi hareketler, ülkenin ihtiyaçları doğrultusunda daha geniş bir demokratik zeminde ortaklaşacak. Belki de bugünün siyasi ayrılıkları, yarının ittifaklarının ilk adımı olacak. Bu nedenle Vahap Seçer'in tavrını yalnızca bugünün siyasi denkleminden okumak yerine, yarının Türkiye'sini de hesaba katan bir stratejik tercih olarak değerlendirmek gerekiyor. Çünkü siyasette bazen en güçlü hamle, yeni bir kapı açmak değil; mevcut kapıları tamamen kapatmamaktır. Ve belki de CHP ile YENİ Parti'nin gelecekte yeniden aynı zeminde buluşup buluşamayacağının cevabı, bugün yaşanan ayrılıklardan çok, yarının Türkiye'sinin hangi siyasi ihtiyaçları doğuracağına bağlı olacaktır.